6 Mayıs 2009

Baya

- Düzensizliğimin içerisindeki düzenimle mutluyum...

- Bir insanın mükemmel anlaşabileceği bir arkadaşı olma ihtimali ufaktır. Çizgileri esnek insan vardır.

- Berrak bir zihin istiyorum. Hatları belirgin, tozları alınmış, yolları yenilenmiş, duvarları yıkılmış..

- Bilgi ve yeteneklerimi belli mesailer içerisinde satmaktan nefret ediyorum. Bu zorundalık beni çileden çıkarıyor.

- Aslında kimseden nefret etmiyorum. Yani nefret duygumun gelişmesini, keskinleşmesini hiç istemiyorum. Gerginlik yaratıcak herşeyi sevmem. Çoraplarımı çıkarıp, kumaşını yaktığımda sorun olmayacak o, yatay L şeklinde uzandığım üçlü koltuktan türlü düşünce yolculuklarına çıkmayı severim.

- Kendini haddinden fazla sevip, şirazeden çıkmışcasına başkalarına kendi hayatlarını yaşatmak için onların hayatını yaşayanlar ve bunu farkedemeyen o insanlar hakkında hiçbirşey hissetmiyorum.

- Sabrımın azaldığını düşünmüyorum çizdiğim yol konusunda. Sadece bu zor dengeyi kurmakta haklı olarak zorlanıyorum. Zor bir hayalin peşinden gitmenin bedeli olsa gerek. Ama mutlu olduğum tek konu bu. Bunları beynimde dolandırmak bile çok heyecan verici...

Elimden geldiğince, elimi büyütmeye çalışıyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

YORUM